با سلام و درود خدمت استاد بزرگوار من یک مورد از اتفاقات رو مینویسم من از ازدواجم بسیار به شدت ناراضی بودم و همیشه فکر میکردم این بزرگترین دلخوری من از خدا وپدرومادرم هست وحالا با این قانون که آشنا شدم دقیقا چشم زیبا بین من باز شد من روستا به دنیا اومدم محیطی که بسیار زنان محدودند و آموزش چندانی نیست با ازدواج من به شهر اومدم وبا تلاش و کوشش مدرک خیاطی گرفتم وشاغل شدم وسالها با این شغل کسب در آمد وزندگی کردم چون من تولید کننده سرویس آشپزخانه هستم وشغلی که با ابتکار و خلاقیت سرکار داره وهنر روح منو نوازش میدادودراین بین پسرم مریض شد جوری که من دردسر زیادی متحمل شدم وهمین دردسر باعث شد من محیط بزرگ همدان خیلی خوب بلد بشم وبا تعداد زیادی انسان آشنا بشم وهمین آشنایی باعث ترقی شغل من شد وبا مامان نفیسه عزیز آشنا شدم وبا مبحث هدف گذاری وارزش گذاری ورسالتم آشنا بشم وبعد کلی دلخوری از خدا برگشتم و گفتم خدایا غلط کردم من نمی‌دونستم ودرک نمی‌کردم همه ی کارای خدا یا نعمته یا حکمت والان من پیغام نور آگاهی هستم به اطرافیان واگر یک نفر با حرف من برگرده به ذات خودش که روح خداست من رسالتم انجام دادم و خدا روشکرمیکنم که من رو لایق این همه موهبت قرار داده ومن هر لحظه با خداوند عاشقی میکنم واگر این ازدواج اتفاق نمی‌افتاد من هم به مثال دختران دیگر در روستا یک زندگی معمولی داشتم ولی الان من به لطف خدایک مادر توانمند و قوی واگاه هستم وسنگی که به طرفم پرتاب شده بود شده پله ترقی من ومن این روهمه ی لطف خداوند می‌دونم ودیدم نسبت به همسر تغییر کرده وخیلی مواقع من از قانون اعراض استفاده میکنم که همسرم کنارمنه نه روبروی من واز استاد ومامان نفیسه جان خیلی ممنون و سپاسگزارم

سلام بر همه عزیزان و استاد باشنگ عزیز
من همیشه ناراحت بودم که چرا در رشته هنری که علاقه داشتم ادامه تحصیل ندادم و در دانشگاه رشته مورد علاقه ام را نخواندم
این باعث شد من از اون دنیای پر احساس و هنری که داشتم دور شدم .ولی همواره تلاشم این بود که این دوری را با گذراندن کلاسای هنری که میرفتم کمتر کنم
اما امروز بعد از کلاسمون حسابی بهش فکر کردم و واقعا دیگه از این موضوع ناراحت نیستم چون این قبولی در رشته شیمی در دانشگاه و دوری از خانواده
اولا از لیلای لوسی که در خانه همه چیز بر وفق مرادش بود ازش من بهتری ساخت قربون خدا برم که داشت من را برای زندگی پیش روم آماده میکرد (این وسط اشکهام چی میگن نمیدونم خیلی احساساتی شدم ….🥹🥹🥹🥹)و باعث شد منو وارد بازار کار مردونه ای کرد که همیشه ازش فراری بودم کار در کارخانه رنگ چون داشتم آماد ه میشدم برای زندگی با مرد مورد علاقه ام اما در این راه برای اینکه بهش برسم کلی پوستم کنده شد.
اما در بین اون موفقیتها یک دفعه یه حساسیتی اومد سراغم که کلا کارم در کارخونه تعطیل شد و دیگه نتونستم اونجا کار کنم چرا؟؟؟؟چون باید برای رسیدن به رسالتم آماده میشدم الان اینو متوجه شدم ولی قبلا کلی ناراحتی و گریه کردم مثل کودکی که مستاصل شده بعد از ۷ سال کارکردن خانه دار شدم ولی خدا فرزند زیبایی بهم هدیه داد بعد از ۷ سال رنگ دنیام عوض شد زندگیم شیرین تر شد و پسرم که بز گتر شد آماده شدم برای تدریس و وارد شدن به دنیای آموزش و معلمی .به نظرم رسیدم به رسالتم با معلم شدنم کل دنیام رنگی رنگی شد من شدم یه مجنونی که وقتی به عشقام بچه ها و مدرسه میرسم کلا تمام زندگیم و مشکلاتم را فراموش میکنم و با درس و بچه ها عاشقی میکنم روابطم با بچه ها به شدت عمیق و عاشقانه است و زندگی ام همچنان ادامه داره دیگه از هیچ چیزی ناراحت نمیشم .و یقین دارم که داره بهترینها برام اتفاق می‌فته البته اگه ناظر خوبی برای زندگی ام باشم .خدا به من گفت صبر کن بیا پیش خودم من برات بهترینها را در زمانی که تو ظرف وجودیتو خالی کرده باشی پر میکنم و به بهترین شکل بهت هدیه میدم پس بیخودی دست و پا نزن استرس و اضطراب نداشته باش به من توکل و تکیه کن فقط ناظر خوبی برای اعمال و کارات باش تا کائنات را به کمکت بفرستم.تمام جلسات برام معجزه ای هست و پاسخ پرسشهایی که همیشه در سرم داشتم .
استاد ممنون از شما و از خداییکه که از حنجره طلایی و خدایی شما آگاهی را نصیبم کرد .

درود و عرض ادب
ضمن عرض تشکر از مامان نفیسه عزیز و شما آقای مهندس باشنگ گرامی.
موردی برای من نیست که هنوز ازش ناراحت باشم .
و همیشه هر اتفاقی پیش اومده پذیرفتم و سعی کردم درسش رو بفهمم .
کلا قدم به قدم زندگیم طوری بوده که باعث رشد امروزم در زمینه شغلی، ارتباطی، خانوادگی، اجتماعی شده.
مثلا اگر قبلا خیلی زودرنج و حساس بودم و بغض و گریه داشتم در اتفاقات؛ بعد از ورود به کارهای اجتماعی و چالشهای کاری فراوان بسیار قوی و محکم شدم؛
یا اگر کار خوبی انجام میدادم، منتظر تعریف و تمجید دیگران بودم، الان این خصلت رو ندارم و معمولا کارها رو برای خدا و حال دل خودم انجام میدم؛
قبلا اگر منتظر دیده شدن بودم، الان نیستم و مطمئنم اصل کاری که بخاد ببینه دیده.
یا همان اوایل ازدواج(۲۲ سال پیش) خیلی تنوع طلب در وسائل منزل و لباس بودم، اما بعد از تغییر چند وسیله در چند ماه اول متوجه شدم خیلی زود جدید و جالب ترش وارد بازار میشه به خودم گفتم stop بسه تو هیچ وقت نمی تونی هر چیز جدیدی میاد رو داشته باشی نه بودجه رو داری نه اینکه سیر میشی، بعد این ماجرا سعی کردم همیشه در خریدهام بهترین انتخاب رو داشته باشم( ساده و شیک) تا دلمو نزنه و همیشه ازش لذت ببرم و دنبال تغییر مدام نباشم.
یا اینکه عجول بودم و گوش شنوا نداشتم، الان تجربه و اتفاقات باعث شد، صبر کنم، خوب گوش کنم، روش فکر کنم بعد پاسخ بدم .
انتقاد پذیر نبودم! الان سعی می کنم بپذیرم و اگر منطقی بود رفتارمو تغییر بدم .
نسبت به قبل خیلی منطقی تر رفتار می کنم، که خب قطعا بخاطر تجربیات و بالا رفتن سن هم هست دیگه.
الان خیلی راحت می بخشم، و به این مورد خیلی مهم که همیشه بهش فکر می کنم، این هست که خدای به این بزرگی که خالق ما و جهان هستی ست با تمام کارهای بدی که ما انجام میدیم ، دوباره ما رو می پذیره و می بخشه، من که جزء کوچکی از این جهان هستی هستم من چرا نبخشم، ولی اگر جزو افراد درجه یک خانواده نبود رفت و آمدمو قطع می کنم.( بسته به نوع کاری که انجام داده)
خلاصه که چون زندگی می کنم و زندگی بدون چالش و مسئله نیست هر روز و هر لحظه در حال تغییر و نسخه جدید خودم هستم .
با سپاس،
نسخه جدید مژگان امروز ۲۲ خرداد ( من گذشته ام نیستم) بعد از گوش دادن به جلسه هفتم، بازنویسی معنا🥰🙏

سلام و درود
من دستسازه‌های هنری انجام میدم.تقریبا ۴سال پیش گفتم فقطفروش ح۱وری کافی نیست من و هنرم باید دیده بشیم و دنبال مغازه رگشتم تا فروش حضوری‌هم داشته باشم…درهمین حین برادر شوهرم که مغازه بزرگ کالای خواب داشتن ازم خواستم گوشه‌ای از مغازه به من بدن و من در ازای اجازه درفروش و.. کمکشون کنم منم به اصرارهمسرم پذیرفتم تقریبا ۲سال پر چالش و ناراحتی را گذروندم تا اینکه اوایل اسفند ماه یهم گفتن باید معازه را خالی کنی تصمیم دارم‌کارمو ارتقا بدم و…واقعا توصیف حالم تو این روز غیرممکنه
گفتم من کلی کار آماده کردم برای فروش‌شب عید نمیتونم جابه‌جابشم قرارشد تا ۲۹اشفند بمونم و بعدش برم
خیلی حالم بدبوداین‌همه زحمت کشیده بودم همش داشت هیچ میشد ،افتادم دنبال پیدا کردن مغازه هزچی میگشتم دورتر میشدم و ناامیدتر…
خیلی مستاصل شده بودم از یه جایی دیگه کم آوردم و دست نگه‌داشتم گفتم خدایا من نمیتونم خودت درستش کن و دیگه دنبال مغازه نرفتم تمام وسایل جمع کرد آوردم خونه خیلی سخت بود برام
توهمون حال و اوضاع بهم پیشنهادشرکت در نمایشگاه نوروزی شهرمون رو دادن یادمه ماه رمضون هم بود همسرم گفت سخته برات گفتم نه شرکت میکنم با اینکه سخت بودولی خیلی حال خوبی داشتم اصلا متوجه گذر زمان نبودم تمام تایمی که نمایشگاه بودم با خدا بودم و عاشقانه صداش میکردم گذشت وگذشت ماه سوم بهار خرداد ماه بطور معجزه با فاصله یک آپارتمان کنار خونه یه مغازه نوساز بهم پیشنهادشد 🥹
ودوباره شروع کردم وهمه را از لطف خدا میدونستم از اون موقع هر چی میخواستم فقط و فقط از خودش بود و بس…
امسال با اموزش های استاد یکی از خواسته‌هام این بود قرارداد امسالم با فلان قیمت باشه یکبار ناخواسته بیانش کردم همسر وپسرم گفتن محاله اما مم اطمینان داشتم و خواسته‌ام را با احساس و تمام وجودم درخواست کرده بودم تا اینکه جمعه گذشته همسرم گفت تماس گرفته مغازه را فروخته بایدخالی کنی چند لحظه شاید کمتر از ۵دقیقه شوک شدم و کمی ناراحت اماشک نکردم و اون اطمینانه ته قلبم بودو باور داشتم این تغییر برایرشد و پیشرفتم لازمه. باورتون نمیشه دیروزصبح به فاصله چندتا خونه پایین‌تریه مغازه کمتر از قیمت قبلی وکمتر از قیمت درخواست من قرارداد بستم
😭😭😭😭
الان که ایپ چند سال را مرور میکنم متوجه شدم هیچ اتفاقی اتفاقی اتفاق نمیفته
با گذشت این چند سال من قوی‌تر،محکم‌تر و توانمندتر شدم هم درروابط ،هم در کاروهنرم واین جابه‌جایی‌ها هرکدوم درسی بزرگ داشت برام
فقط کافیه اطمینان داشته باشم و با تمام وجودخواسته‌ام را از منبع کل بخوام…
والان خدا راشاکرم چون با بیرون اومدن از مغازه برادر شوهرم کاملا مستقل شدم وخیلی تجربه‌های جدیدونابی داشتم
ومطمینم این مغازه جدید فرصتیه برای پیشرفت کسب و کارم ….
وخدا را شاکرم برای وجود استاد باشنگ و مامان نفیسه جان 🙏🙏🙏

سلام و درود خدمت دوستان عزیز و جناب باشنگ گرامی ..اتفاق زیاد پیش اومده برام .چون خونواده ما بخاطر کار پدرم از شهر مشهد اومدیم کرج و من اینقدر ناراحت بودم که تا ۳یا ۴ماه اصلا از خونه بیرون نمیرفتم .فکر میکردم تمام خاطرات و دوستان و همه چی رو از دست دادم..چون اونجا هم خواهر یکی از دوستانم منو برای برادرش میخواست منم تو سنی بودم که بدم نمی اومد و این جابجایی ما خیلی تو روحیه من تاثیر گزاشته بود . به اصرار پدرم کلاس کامپیوتر ثبت نام کردم و یواش یواش حالو روزم بهتر شد خلاصه که با افراد جدید و دوستان جدید و بعدش دانشگاه که شاید از انتخاب رشته ای که بودم هم زیاد راضی نبودم ولی همون دانشگاه با آشنایی و معرفی آشناهای یکی از دوستان منجر به ازدواج شد . من اگه تو مشهدبودم شاید دوستانمو داشتم ولی تجربه ها و اتفاقاتی که برام اینجا افتاد رو نداشتم .الان فکر میکنم چقدر خوب شد که با اون آقا نشد ازدواج کنم .البته که ازدواج الانم هم چون یکم فرهنگهامون باهم فرق میکنه منو بیشتر ترغیب کرد که بتونم رو خودم کار کنم چون واقعا آشنایی با مامان نفیسه و کلاس و آموزشهای خوب شمابرام بسیار عالی و تاثیر گزار بوده ..پبام خدا برام این بود که هیچ وقت وابسته به گذشته نباشم و به خدا اطمینان داشته باشم که هر اتفاقی اتفاقی نیست وایمان و اعتمادم به خدا بیشتر شد . که این اتفاق هم واقعا یک نعمت و رزق عالی بود که خدا قسمت من کرد .خداروشکر میکنم .و ممنون شما.سلامت باشین .

سلام ودرودخدمت استاد بزرگوار
چیزی که منو خیلی ناراحت کرده عدم موفقیت در تحصیل هست به دلیل اینکه خانوادم فقط نمره ورشته تحصیلی براشون مهم بودهمیشه پر از استرس بودم شب امتحان هیچ وقت نمی‌تونستم تمرکز داشته باشم اینقدر که به زیر سرم کشیده میشدم همین شد که از درس متنفرشدم و ادامه ندادم همین موضوع باعث شد آدمهای موفق رو دنبال کنم ببینم چطوری به جایگاه اجتماعی ومالی خوبی رسیدن خیلی دوست داشتم تغییر کنم وآدم سابق نباشم تا اینکه خداوند مامان نفیسه عزیز رو سر راهم قراردادوحالااستادباشنگ بزرگوار واین آگاهی های ناب واقعا آدم سابق نیستم به لطف خدا وآرامترشدم آدمهاروبهتر درک میکنم قضاوت کردنم کمتر شده کسی رومقصر نمیدونم اتفاق‌هایی که برام میوفته سعی میکنم درسشو بگیرم دیگه خودم ناظرم گرچه که خیییلی نیاز به تمرین دارم احساس میکنم دانشگاه دارم درس میخونم بعداز استعدادیابی که شدم توجهم روتوانمندیام خیلی بیشتر شده و همین طوربه توانمندی‌های بچه هام توجه ویژه ای دارم چشم زیبابینم فعال شده به لطف خداحتی اطرافیانم میفهمن قوی تر شدم کلامم دلنشین تر شده طوری که منتظرن من کاری روشروع کنم واوناکنارم مشغول بشن این توانمندی رو در وجودم میبینن همه اینها لطف خداوند بوده و هست این بهم خیلی انگیزه میده حضور پررنگ خداوند رو با تمام وجودم احساس میکنم مطمئنم تا 5 سال دیگه جایگاه عالی تری خواهم داشت

یکی از موضوعاتی که گاهی باعث ناراحتی و استرس من می‌شود، سفرهای طولانی و دور است. بیشتر افراد دوست دارند به سفرهای طولانی بروند، اما من سفرهای کوتاه، یک یا دو روزه در داخل کشور را بیشتر می‌پسندم. قبل از سفر معمولاً استرس و نگرانی زیادی دارم و همین موضوع باعث فشار روحی و ناراحتی من می‌شود. خارج شدن از منطقه امن زندگی‌ام برایم آسان نیست.

با این حال، سفرهای هوایی را دوست دارم و هرچند قبل از حرکت اضطراب دارم، وقتی به مقصد می‌رسم احساس خوبی پیدا می‌کنم و تجربه‌های ارزشمندی به دست می‌آورم. سفرها فرصت یادگیری زیادی برای من فراهم می‌کنند.

در سفرهای مختلف با فرهنگ‌ها، آداب و رسوم، غذاها و سبک زندگی مردم آشنا می‌شوم. برای مثال، در بعضی کشورها مانند هند، مردم با وجود امکانات محدود، روحیه‌ای گرم، پذیرش بالا و رضایت از زندگی دارند که برای من بسیار آموزنده است.

یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که از سفرها گرفتم، این بود که همیشه نباید در هر شرایطی خود را تحت فشار قرار داد یا بیش از حد از خود انتظار داشت. همچنین یاد گرفتم که صبر، قدردانی از داشته‌ها و پذیرش شرایط زندگی می‌تواند به آرامش بیشتر انسان کمک کند. زندگی همیشه بدون سختی و غم نیست، اما می‌توان با صبر و پذیرش، بهتر با چالش‌ها روبه‌رو شد.

سلام و عرض ادب خدمت استاد بزرگوار و مامان نفیسه عزیز و دوستان جان
راستش حدود ۱۰ سال پیش شمال مهمان یکی از خواهرانم بودم
پسرهامون با هم درگیر شدن و اتفاقی که نیاید افتاد
توهین و زدوخورد و فحاشی
البته از طرف پسر صاحبخانه
من و همسرم تا اونروز چنین تجربه ای در خانواده نداشتیم
تا حالا به این گذشته اینطوری نگاه نکرده بودم که این اتفاق چه موهبت بزرگی از طرف خداوند بوده

بعد از اون شب
همسرم بفکر خرید زمین تو شمال افتاد که جای ثابتی داشته باشیم
همون شد که خرید زمین و ساخت و ارزش افزوده ی خیلی خوبی که برای ما تو زندگیمون داشت
بنظرم اگر اون اتفاق بظاهر تلخ نمی‌افتاد از لحاظ شرایط اقتصادی الان وضعیتمون اینکه هست نبود و درسی که گرفتم اینکه مغرور نباشم چرا که ی نوجوون میتونه راحت منو خانواده مو بهم بریزه
من اون شب متوجه نشدم که چی در انتظار آینده ی منه
و الان ممنون خدا هستم که پشت هر اتفاق حتی ناخوشایند حکمتی وجود داره و برای ما استارت سرمایه گذاری شد
ممنون از استاد بزرگوار بخاطر آگاهی که به ما می‌بخشند تا بتونیم حتی از گذشته ی تلخون هم شیرینی شو بچشیم

مورد اول:اینکه در اتفاقی که برام افتاد نتونستم به راحتی صحبت کنم
۱_هنوز ناراحت باشم چرا نتونستم حرفم را بزنم واز حق خودم دفاع کنم واجازه دادم دیگران برام تصمیم بگیرند
۲_اینکه متوجه ضعف در عزت نفس واعتماد ب نفسم شدم وتصمیم گرفتم روی این دومبحث آموزش ببینم وتمرین انجام بدهم
۳_در مسیر رشد وآگاهی نبودم والان نمیتونستم حرفهام را بدون دلهره بیان کنم
۴_ اتفاقات زیبا با تغییر از درونت شروع میشه

مورد دوم:نزدن کارگاه تولید مواد پروتئینی سالم:
۱_عدم حس استقلال مالی
۲_مسیر موفقیت فقط از راهی که تو انتخاب کردی نیس کافیه به خدا اعتماد وتوکل کنی قطعا با تلاش خودت خدا بهترینها را برات رقم میزنه
۳_امروز در مسیر رسالتم قرار نمی گرفتم و با ذوق هزاران برابری تلاش برای توسعه خود وخدمت به دیگران را نداشتم
۴_تلاشت باید هدفمند باشد ومستمر ادامه بدهی ونیتی خدمت به خلق باشد من مابقی را درست میکنم
مورد سوم:زندگی کردن در خانه پدر ومادر همسرم:
۱_عدم آزادی واستقلال در تربیت فرزندانم و سکوت در برابر هر اتفاق
۲_برای رسیدن به اهدافتان باید صبور باشی
۳_صبورتر وآرام تر نبودم ونمیتونستم قدر دان لحظه ها وآرامش حتی در همان روزها باشم
۴_در هرلحظه خداست ومینوانی شاد باشی وعاشق و شاکر❣️❣️❣️⚘️⚘️⚘️

به نام خدایی که عشق را آفرید

اتفاق اول : فقدان وجود پاک و نازنینی مثل مادرکه در اوج بچگیم از وجود پرگهربارش محروم شدم و این فقط یک اتفاق نبود برام یک ضایعه ی دردناکی بود که دو تا اتفاق بعدی رو هم تحت الشعاع خودش قرار داد چون دنیای یه دختر، مادرشه و من دنیامو از دست دادم وقتی درکی از مرگ نداشتی و وقتی بفهمی تمام ذوق وشوق مادرت بودی و این اتفاق مثل دومینو برام تمام اتفاقات زندگیم رو رقم زد
این اتفاق آینده مو ، کودکیمو از من گرفت و منو از ناظر بودن به منظورشدن تبدیل کرد یعنی دیگه خودم نبودم ولی چیزی که این اتفاق بهم یاد داد این بود که خدا از مادر هم به آدم دلسوزتر و مهربان تره و خودش شد برام مادر و شد تمام دار و ندارم و باید بقيه ی زندگیمو رو پای خودم وایستم و همین منو تبدیل کرد به یک آدم صبور و اگر مادرمو از دست نمیدادم تبدیل میشدم به دختری که از عهده ی کوچکترین مسائل زندگی برنمیومد چون میدونست یکی هست که همه جوره هواشو داره و تن به سختی نمیداد و مهم ترین پیامی که از طرف خدا دریافت کردم این بود که امانتیشو پس گرفت چون مال خودش بود و اختیار گرفتنش رو در هر زمان و لحظه ای داره

اتفاق دوم :از لحاظ تحصیلی دچار افت شدیدی شدم وهمین باعث شد که دچاربی انگیزگی و بی هدفی بشم چون بزرگترین مشوق زندگیم رو از دست داده بودم چون آرزوش بود که پزشک بشم به خاطر اینکه شوق درس خواندن رو در من دیده بود و نتونستم اون جوری که باید در تحصیل پیشرفت کنم و آرزوی مادرمو برآورده کنم و خودمو هنوز مدیون میدونم
و این باعث شد حس ارزشمندی و مفیدبودن رو ازم بگیره
و چیزی که بهم یاد داد این بود که هنوزم دیر نشده و میتونم از طریق کاری که براش ساخته شدم به یک شکل دیگه آرزوی مادرمو برآورده کنم
و اگر پیشرفت تحصیلی داشتم قطعا به این آگاهی ک الان رسیدم، نمیرسیدم و انتخاب دم دستی ای میکردم که براساس غلیان احساساتم بود و بعدها دچار پشیمونی میشدم
و اگر خدا میخواست پیامی بهم بده این بود که بهم بفهمونه که هر کسی رو بهر کاری ساختم و منو بنشونه جایی که باید باشم و منو بخاطرش خلق کرده

اتفاق سوم : هنوز دو تا اتفاق قبلی برام روشن نشده بود و باهاشون کنار نیومده بودم که وارد زندگی ای شدم که کاملاً ناآگاه بودم مثل نوزاد تازه متولدشده و اطرافیانم هم براساس یه سری آداب و رسوم سنتی اتفاق افتاد و دقیقا شدم یه منظور واقعی
و این اتفاق باعث شد که خودمو گم کنم و مثل یه ربات عمل کنم و خودمو فراموش کنم که وجود دارم و دچار بیماری شدم که در اثر استرس و اضطراب تشدید میشد
اما این اتفاق به مرور زمان بهم یاد داد که آدما رو همونجوری که هستن، قبول کنم و قانون اعراض رو فراموش نکنم
و اگر این اتفاق رخ نمیداد قطعا به رشد آگاهیم در هر زمینه ای که قرار بود واردش بشم رو تقویت میکردم و نمی‌گذاشتم دچار چالش هایی بشم که به چالش های قبلیم اضافه کنه

و پیامی که خدا خواست بهم بفهمونه این بودکه قدرخودمو بیشتر بدونم و هیچ کس و هیچ چیز ارزش ناراحت کردنمو نداره و تا میتونم برای رشد معنویم تلاش کنم که مسائل برام قابل درک تر بشه